psychology, face, dialogue

Trauma: ŻYCIE PO TRAUMATYCZNYM DOŚWIADCZENIU

Temat trudnych doświadczeń a dokładniej stresu na ich tle przewija się chyba najczęściej w pracy psychoterapeutycznej.

Być może w pracy miałeś ciężką atmosferę, codziennie doświadczałeś krytyki, byłeś mobingowany, przeżyłeś stalking, byłeś świadkiem albo uczestnikiem wypadku drogowego, zachowałeś się nieostrożnie podczas operowania maszyną, doznałeś chwilowej utraty kontroli nad tym co robisz, co w skutkach okazało się obciążające lub doznałeś wielu innych wydarzeń, które można nazwać traumatyzującymi stanowi to powód do tego, aby rozmawiać z psychologiem, psychoterapeutą.

 ZESPÓŁ OSTREGO STRESU 

Po przeżyciu doświadczenia traumatycznego możesz się czuć przerażony, spięty, niepewny. Człowiek po urazie może być bardzo wytrącony z równowagi, żyć w nieustannej obawie przed ponowną krzywdą. Mogą się pojawiać natrętne myśli lub uczucia w formie powracających migawek, obrazów. Dotyczy to również snów lub wspomnień urazu narzucających Ci się wbrew woli. Wydawać by się mogło, że te natrętne czynności służą zadręczaniu Ciebie, ale Twój mózg ma swój program. Ważne jest abyś to wiedział, wiedziała, czemu ten program ma służyć. Te zdarzenia służą temu, aby mózg mógł przetworzyć uraz. Chociaż wydaje Ci się to dziwne, odtwarzanie, powracanie wspomnieniami do zdarzenia, czy wciąż na nowo przeżywane uczucia mogą stanowić pożyteczny zasób. Daje nam to wiele okazji do uczenia się z naszych doświadczeń a w konsekwencji do uwolnienia się od ich przykrego wpływu. Naturalną reakcją obronną jest unikanie myśli i spraw przypominających uraz. Rzeczywiście przynosi to chwilową ulgę. Takie unikanie może jednak zablokować cię w poradzeniu sobie z Twoim doświadczeniem, nie pozwalać na kontakt z własnymi uczuciami, na przyznanie się do nich. Wiele osób po urazie psychicznym uskarża się na problemy ze snem, koncentracją, chroniczny niepokój, wzmożoną reaktywność na bodźce. Oznacza to, że organizm jest w stanie silnego pobudzenia fizycznego. Uraz się skończył a organizm jest w stanie ciągłego alarmu. To chroniczne pobudzenie prowadzi do problemów w codziennym funkcjonowaniu. SĘK W TYM, BY NAUCZYĆ SIĘ SPOSOBÓW REDUKCJI TEGO POBUDZENIA.

Obserwując u siebie symptomy wyżej opisane symptomy NIE ZWLEKAJ, Z SZUKANIEM POMOCY. Celem terapii jest możliwie szybkie uporanie się z problemami zanim na dobre się utrwalą. Powrót do równowagi po doświadczeniu traumatycznym jest często procesem długotrwałym.

CO MOŻESZ SAM/A

Zazwyczaj konsekwencje traumatycznych przeżyć w życiu są długotrwałe. Stres pojawia się w następstwie zdarzenia, w którym człowiek traci kontrolę i emocjonalnie cierpi. Czego może oczekiwać osoba chorująca na Zespół Ostrego Stresu OD PSYCHOLOGA, LEKARZA? Oczywiście na początek: rozmowy, wywiadu, być może testów diagnostycznych. Przy dalszej współpracy, aby uzyskać redukcję objawów, należy pokazać obraz kliniczny swojego funkcjonowania (oczywiście przy pomocy naprowadzających pytań). Ofiary urazu na przykład z głęboką depresją mogą wymagać wsparcia leków przeciwdepresyjnych, osoby o wyraźnych zaburzeniach życia rodzinnego mogą odnieść korzyść z terapii rodzinnej a te które nadużywają substancji psychoaktywnych, mogą potrzebować interwencji przeciw uzależnieniom.

Skuteczne radzenie sobie z ostrym stresem to poddanie się takim zabiegom jak: psychoedukacja, techniki opanowania lęku, terapia poznawcza, ekspozycja przedłużona (wyobrażeniowa), ekspozycja in vivo. Każdy z tych elementów powinien zawierać się w programie terapeutycznym, wówczas nawroty są znacznie mniej prawdopodobne.